بسم الله الرحمن الرحیم

 راهیان حضور به پای خواسته اند تا راهی نور باشند و غبار عصر

 غیبت از چهره خویش بزدایند,نور را از سرچشمه خورشید بجویند در  زلال

 معرفت شستشو کنند و جان رابه آرامش هدایت بسپارند.

 راهیان حضور راهی جاده ای شده اند که اول و آخرش خداست و دل

 به رهنمودهای نورانی وحی سپرده اند; راهیان حضور می روند تا حضور در

 محضر دوست را بیاموزند دل از دنیا و فریبندگی هایش بریده اند و دل و دین

 به او سپرده اند از تیرگی تکرارها و اندوه  وابستگی ها و گندیدن در مرداب

 ظواهر رهیده اند و بال در روشنایی و سرور هدایت گشوده اند قدم برداشته اند

 تا آیینه وار نور را درظلمات اندیشه ها انتشار دهند.

   راهیان حضور سبز زندگی می کنند و سرخ می میرند جام درد را چون درد

 درمی کشند و مست از شرابا طهورایی هستند که اهل دنیا را راهی به آن نیست.

    اینک راهی شده ایم تا اهل نور را که تشنه دیدار خورشیدند بخوانیم و نوید

 بهاری را دهیم که در راه است و بگوییم زمین های جانتان را آماده کنید که  بهار

 فصل روییدن است وآنکه آماده تر بالنده تر .

   راهی شده ایم تا خواهان درآمدن ازانجماد وجمود را تاسرمنزل خورشید 

همراهی کنیم. 

 راهی شده ایم تا شادی هایتان را شهود کنیم و در مشهد انتظارحضور راعلنی کنیم.

   این است که گرد آمده ایم و شعله الهی جانهایمان را به هم پیوند داده ایم و

 راهیان حضور را پدید آورده ایم تا در آن نفس هایمان را تا خدا پرواز دهیم .